Zicht op de Mont Blanc

Roemer

Tom

Cover Image

We zijn weer in de Alpen en dat voelt goed! a.s. Zaterdag en zondag doet MCT mee aan de Trilogie de Maurienne. De trilogie is dit jaar weliswaar teruggebracht tot een tweeluik maar het zijn serieuze etappes. Zaterdag worden de Croix de Fer en Mollard beklommen, zondag achtereenvolgens de Glandon, Toussuire en Mollard. Vandaag is het vrijdag en dus bereid het team zich zo goed als mogelijk voor op de naderende start. Miranda en Roemer hebben daartoe gedetailleerde instructies ontvangen van hun trainer: een rustig kort rondje losrijden met een paar sprintjes om de benen op te spannen. Ik wil mijn lichaam maar niet blootstellen aan tempoversnellingen en heb eigenlijk wel zin in een iets langer rondje ook. Het is werkelijk waar prachtig weer en de dag vraagt om een evenzo mooie Col! Gezamenlijk rijden we naar de Lacets de Montvernier. Bij het opdraaien van de haarspeldjes wordt er eens aan de benen gevoelt en eigenlijk komt iedereen tot de conclusie dat de vorm beter is dan gisteren! Maar goed als het team is opgevoed, houdt iedereen zich in. Zelfs als er een stel zeer goed gesoigneerde renners voorbijkomt.

Bij de afslag naar Montvernier rijd ik verder richting Col de Chaussy, de rest keert terug naar St. Jean. De Chaussy heb ik één keer eerder gedaan met Nicole, Sebastiaan en Kees en het is leuk om weer terug te zijn. Het is een heel andere pasweg dan de Galibier van gisteren. Ontzettend rustig, met afwisselend uitzicht over het Maurienedal wanneer je langs de bergwand rijdt en grazende koeienkuddes richting de top. Tot nu toe kende ik twee mogelijkheden na het overrijden van de Chaussy: afdalen richting La Chambre of afdalen tot halverwege de Col de la Madeleine en dan omhoog. Gisteren heb ik iets nieuws ontdekt op de kaart wat me wel aardig lijkt: een smal weggetje wat via Lac du Loup vlak voor de top van de Madeleine uitkomt. Dat gaan we doen!

Het blijkt een zeer goede keuze! Een geasfalteerd pad leidt me tot aan het kleine Lac du Loup. Het uitzicht is overweldigend en wordt met het toenemen van de hoogte steeds mooier. Even voorbij de 1500 meter grens gaat de weg over in gravelpad en kun je aan de overkant van het dal de zuidkant van de Madeleine zien liggen. Een ongeëvenaard uitzicht! Ik klim door tot 1800 meter hoogte en daal iets af om op de reguliere pasweg te komen. Vanaf hier bekend terrein: nog 2 kilometer naar de top.

Ook aan de noordkant is het helder en ik bewonder samen met een Franse wielertoerist de sneeuwpartij op de Mont Blanc. Daar lusten we wel koffie bij en eigenlijk ook wel spaghetti. Het is genieten van het uitzicht en de versnaperingen op het terras en zeker ook van de afdaling die volgt naar La Chambre. Ik ken hem eigenlijk nog wel zo’n beetje uit m’n hoofd van voorgaande keren. Nu nog een klein stukje door het dal terug naar St. Jean voor een welverdiende herstelshake van gemalen kikkererwten. Dat klink aan alle kanten dissonant nu ik dat zo schrijf maar dat gedeelte van het trainingsadvies neem ik dan maar ter harte!

Ondertussen thuis zijn er al de nodige fietsen gepoetst en begint de gebruikelijke nerveuze stemming die past bij de dag voor de wedstrijd. Het kletsen over wattages per segment, hoogtemeters per uur en grammen koolhydraten per gel is verhoogt bij sommigen de hartslag in rust significant: louter een teken van topvorm weet de kenner!

Aan het einde van de middag verkennen we nog even de Col de Mollard per auto. Dit is de slotklim van de zaterdagetappe. Aan het uitzicht kan het niet liggen, ook deze Alpencol is fotogeniek. De verkenning blijkt een uitstekende smoes voor crêpes op het terras vlak voor de top. Vooralsnog heeft het dorpsplein van Albiez-Montrond nog weinig weg een start- en finishplaats maar is er een festiviteit aan de gang met Ierse muziek. Laten we hopen dat een paar van de muzikanten blijft hangen tot morgen!

We dalen af naar St. Jean via de Croix de Fer en hebben allemaal zin in morgen! Sommigen meer in de beklimmingen anderen in de afdeling en hier en daar wordt vooral uitgekeken naar de eindstreep!

Wat de gravelkant van de Madeleine precies voor uitwerking heeft op de wattages morgen weten we pas over 24 uur maar ik had deze prachtige dag voor geen 5 watt per kilogram willen missen!

Tot morgen,

Tom